Nicaragua Brigade

In 2020 maakt de groep weer een reis naar Nicaragua. Uw bijdrage helpt de kinderen met een beperking in de sloppenwijken van Matagalpa een beter leven te geven.

Gesponsord: €9180.-

Een dag van … Gido

21 juli 2017

¡Hola todos!

Vandaag stond het schooltje van Patrick op het programma. We gingen met 2 pick-ups naar het eerste schooltje. In onze pick-up zaten 9 man. Moet je je voorstellen wat ’n gek gezicht dat was. De hele achterbak zat vol met tieners. In het begin was het leuk, maar toen de verharde weg overging naar onverhard werd het iets minder leuk. Je moest jezelf ook goed vasthouden om niet uit de achterbak te vallen. Om de seconde ging de auto wel over een steen heen of reed hij door een kuil. Het was een leuke belevenis maar ik was ook blij om aan te komen bij de school. We hadden van alles meegenomen; schriften, (kleur)potloden en puntenslijpers. Het was zo mooi om de glimlachjes te zien op de gezichten van de kinderen als je hen een schriftje overhandigde. Ik vind het ook super mooi. Ik heb me deze reis gerealiseerd dat de kinderen blij zijn met de kleine dingetjes terwijl wij daar in Nederland vaak anders over denken. Na het bezoek aan dit schooltje hebben we een grote, maar ook een mooie, wandeling gemaakt naar een ander schooltje. Op dit schooltje hebben we weer spullen uitgedeeld en het was wederom mooi om te zien dat ze er zo blij mee waren. Na het tweede schooltje reden we met de pick-ups terug naar de girasol. Voordat we echt waren vertrokken viel Imme nog uit de pick-up. Want ja, soms moet je je gewoon goed vasthouden in zo’n ding. Maar uiteindelijk is alles goed gekomen.

Na de rit gingen we met z’n allen lunchen en was het tijd om de cadeauzakjes in te pakken voor het eindfeest. We moesten op tijd klaar zijn voor de Zumbaton. Een dansavond waar wij de dansjes moesten nadoen van een man in een (iets) te strakke boxershort. Maar het was zeker wel leuk omdat je dit anders niet zou doen. Ik had nooit verwacht dat ik zumba zou gaan dansen. Het was nog best leuk om te doen. Na de Zumbaton had iedereen honger en gelukkig mochten we gaan eten bij Patrick. Maar voordat we gingen eten moesten we eerst met de taxi terug richting de girasol. Normaal gesproken zit je met zoveel mensen in de taxi als dat er riemen zijn. Ik heb een beetje het gevoel gekregen dat ze die regel maar niks vinden in Nicaragua. Dus uiteindelijk zaten we met vijven achterin en zat Roy voorin op de bijrijdersstoel dus vijf plus twee is zeven; een gezellige rit dus. De taxichauffeur vond het ook leuk en zette wat leuke nummers op. Dus wij konden lekker meezingen met z’n allen, of in ieder geval dat probeerden we.

Aangekomen bij de girasol moesten we een klein stukje lopen naar het huis van Patrick. Daar hebben we echt heerlijk gegeten. Ik heb ervan genoten om met iedereen te eten en te praten. Daarna was het tijd om te gaan slapen, want de dag daarna zouden we naar Somoto gaan.

De dingen die ik vandaag heb geleerd zijn: blij zijn met de dingen die je krijgt, hou jezelf goed vast als je in een pick-up zit, dans gewoon lekker mee en doe je riemen vast in de taxi.
¡Hoy es un día perfecto para ser feliz!

Besos, Gido

Have your say